معجون انرژی‌زا

برای این که یک معجون انرژی‌زا برای پیش از ورزش آماده کنید، احتیاج به مواد غذایی آکنده از کربوهیدرات، پروتئین در حد معمول و چربی و فیبر کم دارید. به این دلیل می‌گوییم چربی و فیبر پیش از تمرین اندک باشد که هضم این موادغذایی آرام بوده و انرژی لازم را به هنگام ورزش شما نمی دهد و بدتر موجب اذیت شما عزیزان می شود.

اسموتی میوه‌ای

شکر موجود در میوه، برعکس فیبر آن، حدوداً زودهضم است، لذا به توصیه ما، به سراغ درست کردن اسموتی بروید. فقط نیاز است که با یک دستگاه همزن، موز، کره بادام‌ زمینی و جو دو سر، تخم کتان و شیر بادام را خوب مخلوط کرده و میل کنید. در صورت دوست داشته باشید می‌ توانید با توت یخ‌زده، موز و شیر بادام یک معجون انرژی‌زا درست کنید.

معجون موز با بادام‌زمینی و عسل

موز یکی از طبیعی‌ ترین و بهترین  انرژی‌زاهایی است که معمولاً در هر خانه ای پیدا می‌ شود. این میوه آکنده از کربوهیدرات (جهت انرژی بیشتر) و پتاسیم (جهت عملکرد مناسب تر عضلات و عصب‌ها در طی ورزش) است. با تلفیق موز و کره بادام‌ زمینی، اثر این میوه بی نظیر را دوبرابر کنید. برای این که گلوکز دیرتر وارد جریان خونتان بشود می‌توانید اندکی عسل طبیعی هم به این معجون انرژی‌زا بیافزایید و با همین خوارکی ساده و چسبناک، توان و استقامت خود را در طی انجام ورزش تا اندازه ی زیادی بالا ببرید.

معجون انرژی‌زا سیب با کره بادام‌زمینی و کشمش

میوه‌ های خشک‌ شده، مثل کشمش یکی از منابع بی نظیر برای تأمین قند خون مورد نیاز ورزشکاران است. فیبر اندک موجود در کشمش و سیب، به غیر از چربی‌ های تک‌ اشباع کره بادام‌ زمینی، همه ی عطش شما جهت کربوهیدرات را رفع می‌کند و برای وعده صبحانه و یا پیش از آغاز ورزش، تلفیقی بی همتایی خواهد بود. شما با استفاده از این مواد غذایی می توانید معجون انرژی‌زا فوق العاده ای تهیه کنید.

برای اطلاعات بیشتر به بخش دوم مراجعه کنید.

نوشته معجون انرژی‌زا قبل از تمرین(بخش اول) اولین بار در پرو جیم پدیدار شد.

خوشبختانه روش های ساده و کارآمدی برای  وجود دارد، بایستی بعد از خوردن غذاهای پرچرب حتما این خوراکی ها را بخورید.

به طور حتم شما نمی توانید آثار مضر در اثر از غذاهای پرچرب یا به اصلاح جانک فودها و همچنین نوشیدنیهای حاوی قند زیاد را به طور کامل از بین ببرید ولی مصرف بعضی از مواد غذایی درست بعد از این وعده های غذایی خطرناک، از میزان آثار مضر آنها تا حدی زیادی کم خواهد کرد.

در اینجا مناسب ترین گزینه های غذایی برای از بین بردن یا به حداقل رساندن اثرات مضر غذاهای پرچرب معرفی شده است:

ماست یونانی و توت ها:

حتی اگر علاقه ی چندانی برای مصرف ماست به همراه میوه های خانواده توت نداشته باشید، این را بایستی بدانید که خوردن آنها بخصوص در اوایل صبح کلیدی برای بالا بردن متابولیسم است. ماست یونانی شامل باکتری های مفید به نام لاکتوباسیلوس است که می تواند التهاب روده ای ناشی از نوشیدنی های شیرین و غذاهای پرچرب را کم کند.

چای سبز

این نوشیدنی پرطرفدار، علاوه بر این که انرژی شما را در آغاز صبح بالا می برد، غنی از آنتی اکسیدان هایی برای پیشگیری از آسیب های سلولی است. پیشگیری از آسیب های سلولی که بر اثر مصرف غذاهای پرچرب است. تحقیقات نشان می دهد که استفاده چای سبز قند خون را نیز تنظیم می کند و اثرات مضر ناشی از نوشیدنی های شیرین را به حداقل می رساند.

آب

علاوه بر این که کلید هیدراسیون در طول روز است، سموم بدن متاثر از مصرف غذاهای پرچرب را از بین می برد و به هضم موثر این مواد غذایی و جلوگیری از نفخ شدید می کند.

تخم مرغ

 اسیدهای آمینه موجود در تخم مرغ موجب دفع سموم از طریق ادرار می شود. مصرف تخم مرغ همراه با سبزیجات غنی از فیبر مثل اسفناج و گوجه فرنگی موجب بهتر شدن فرآیند تنفس و هضم بهتر مواد غذایی می شود ضمن این که از نفخ و گاز متاثر از مصرف غذاهای پرچرب نیز پیشگیری می کند.

چای زنجبیل

اگر بعد از مصرف غذاهای پرچرب و آماده، احساس سوزش در ناحیه معده و ریفلاکس معده می کنید، چای زنجبیل می تواند مناسب ترین گزینه برای از بین بردن این علائم باشد. این دم نوش آرامبخش، ضد اسپاسم است و باعث شل شدن ماهیچه های دستگاه گوارش می شود.

موز و میوه های آب دار

مصرف نوشیدنی های الکلی موجبب کم شدن سطوح پتاسیم در بدن می شود. در این زمان مناسب ترین گزینه های غذایی، موز، آب نارگیل و سیب زمینی شیرین هستند که علاوه بر جبران پتاسیم از دست رفته، موجب کم شدن نفخ و کم شدن سدیم در بدن می شوند.
میوه هایی مثل گریپ فروت، پرتقال، هلو و تمشک افزون بر این که به هیدراته ماندن در طول روز کمک شایانی می کنند، دارای ویتامین ها و مواد معدنی و همچنین فیبر برای کمک به هضم موثر غذا و افزایش انرژی روزانه هستند.

نوشته بعد از غذاهای پرچرب چی بخوریم؟ اولین بار در پرو جیم پدیدار شد.

پتاسیم موجود در میوه ها به عضله سازی و تقویت عضلات شما کمک خواهد کرد. کربوهیدارت ها از عضله سوزی برای تولید سوخت جلوگیری می کنند و آنتی اکسیدان ها از عضلات در برابر آسیب اکسیداتیو محافظت می کنند.اگر قصد دارید عضلات خود را تقویت کرده و عضله سازی کنید، این امر که چه مواد غذایی مصرف می کنید از اهمیت بالایی برخوردار است. ممکن است شما میوه ها را جزء گزینه هایی که حاوی پتاسیم باشد ندانید. اما میوه ها هم به اندازه مواد غذایی دیگر مهم هستند و حاوی پتاسیم می باشند.

عضله سازی با پتاسیم

پتاسیم یک ماده معدنی برای حفظ تعادل الکترولیت است. اما جهت ساخت پروتئین و عضله سازی، دریافت کردن مقدار کافی پتاسیم از رژیم غذایی بسیار مهم است. بزرگسالان در طول روز نیاز به دریافت پتاسیم به میزان ۴,۷۰۰ میلی گرم دارند.تمام میوه ها میتوانند به نیاز روزانه بدن شما به پتاسیم کمک کنند.در میان میوه ها موز،طالبی، پرتقال، کیوی، برگه زردآلو و آلو بهترین منبع پتاسیم برای عضله سازی شما هستند.

پشتیبانی از پروتئین با کربوهیدرات ها

کربوهیدارت ها وظیفه تامین انرژی در بدن شما را دارند. به همین دلیل اگر به میزان کافی دریافت نشوند بدن شما شروع به عضله سوزی برای تامین انرژی خود میکند. اگر شما حداقل دو بار در طول هفته تمرینات قدرتی انجام می دهید، باید حداقل نصف کالری های دریافتی شما از کربوهیدرات ها باشد. میوه ها انتخابی سالم برای عضله سازی در رژیم غذایی شما محسوب می شوند. از میان میوه های حاوی کربوهیدارت به میزان بالا می توان انگور، گیلاس، گلابی، آناناس و خرما را نام برد.

آنتی اکسیدان های محافظ عضلات

ورزش شدید باعث واکنش های شیمیایی در بدن می شود و این امر ممکن است به سلول ها آسیب برساند. با توجه به این شرایط مصرف مکمل های آنتی اکسیدان در طول روز برای شما بسیار مورد اهمیت است. بهتر است برای حفظ سلامتی و دریافت آنتی اکسیدان ها آنها را از مواد غذایی طبیعی دریافت کنید. میوه ها مملو از آنتی اکسیدان های مختلف هستند که از بین آن می توان به ویتامین C، کاروتنوئیدها و فلاونوئیدها نام برد. با مصرف زیاد میوه های مملو از آنتی اکسیدان مثل انبه، سیب، گریپ فروت و توت ها میتوانید از عضلات خود در برابر آسیب های سلولی محافظت کنید.همچنین با این میوه ها به عضله سازی خود کمک کنید.

افزودن میوه ها به رژیم غذایی

روش های زیادی برای اضافه کردن میوه ها به رژیم غذایی جهت عضله سازی و بهره‌مندی از خواص میوه ها وجود دارند.

• میوه ها میان وعده هایی آسان و خوشمزه ای هستند.
• شما می توانید با افزودن میوه ها به وعده های غذایی شروع کنید.
• شما می توانید  میوه ها را به عنوان یک گزینه کربوهیدارتی مناسب و مقوی بعد از تمرینات ورزشی استفاده کنید.
• میوه ها را همراه با ماست یونانی یا پودر پروتئین خود میتوانید ترکیب کنید.این ترکیب باعث تامین نیازهای بدن شما به مواد مغذی جهت عضله سازی، ترمیم عضلات و آب رسانی میشود.

نوشته عضله سازی شگفت انگیز به وسیله میوه ها اولین بار در پرو جیم پدیدار شد.

موادمعدنی حیاتی بدن، علائم کمبود و منابع تامین آن ها

از میان  ۳۸۰۰ ماده معدنی موجود در کره زمین ۲۱ نوع آن به عنوان مواد معدنی حیاتی ضروری بدن انسان شناخته شده است . از آن جا که بدن مثل هورمون ها آن ها را تولید نمی کند باید آن ها را در برنامه غذایی روزمره بگنجانیم.

در این مقاله با پروجیم اهمیت هر کدام از این مواد معدنی حیاتی و روش های دریافت آن ها را بررسی می کنیم.

• کلسیم (Ca)

  کلسیم در بدن بیشتر در ناخن، دندان و استخوان ها وجود دارد. نقش آن کمک به انعقاد خون، عملکرد بهتر بعضی از آنزیم ها، سلامت قلب و انقباض ماهیچه ها و محکم شدن استخوانها است.

  علائم کمبود: استخوان و ناخن های شکننده، تاخیر رشد در کودکان و نوجوانان، ضعیف شدن دستگاه عصبی

  منابع دریافت: سبزیجات سبزبرگ مثل بروکلی، کلم، آجیل، خرما، پرتقال، لبنیات

• فسفر (P)

  فسفر برای سلامت استخوان، دندان ، سلول های خونی و کل سلول های بدن مهم است.  سوزاندن چربی ها، کربوهیدارت ها و شکستن مولکول پروتئین های بدن به عهده این ماده معدنی است. فسفر در سلامت سلول های مغز و عصبی نیز نقش مهمی بعهده دارد.

  این ماده معدنی همراه با کلسیم باعث محکم شدن و سلامت بیشتر استخوان ها می شود.

  علائم کمبود: دندان ها و استخوان های ضعیف، خستگی فکری، افسردگی و کمبود انرژی

  منابع دریافت: نارگیل، سبزیجات سبزبرگ، خرما، گلابی، سیب، آواکادو، ماهی، هویج، انواع بنشن یا حبوبات

• پتاسیم (K)

  پتاسیم نقش مهمی در سم زدایی سلول های بدن، غذارسانی به آن ها، منظم کردن ضربان قلب، خاصیت ارتجاعی بافت ها، کارکرد کبد و منظم کردن کار ماهیچه ها و اعصاب دارد.

  علائم کمبود: مشکل هضم غذا، ضعف ماهیچه ها، مشکلات کبد، درمان کند زخم ها

  منابع دریافت: غلات، سبزی و میوه جات تازه، موز، پاپایا، ماهی، آجیل و تخمه ها

• سدیم (Na)

  سدیم همراه با پتاسیم باعث تنظیم تبادلات سلولی، حفظ مایعات بدن، دفع دی اکسید کربن و عملکرد بهتر سیستم عصبی می شود.

  علائم کمبود: گرفتگی عضلات، غش، مشکلات هضم، آرتریت، روماتیسم، سنگ صفرا و سنگ کلیه

  منابع دریافت: توت فرنگی، هندوانه، ماهی، نمک های دریا

  توجه کنید که نمک های تصفیه شده سفید منبع خوبی برای تامین سدیم نیست وسمی است.

• منیزیم (Mg)

  حفظ سلامت ماهیچه ها، عملکرد بهتر سیستم ایمنی و سوخت کربوهیدرات ها از تاثیرات منیزیم در بدن است.

  علائم کمبود: دهیدرانه شدن ، تحریک پذیری، مشکلات گوارشی، استخوان های ضعیف

  منابع دریافت: دانه های روغنی بخصوص گردو و بادام، غلات، اسفناج و ماهی

• آهن (Fe)

  سازنده اصلی هموگلوبین در سلول های خونی، تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن سلول ها، ساخت بافت استخوان ها و ماهیچه ها از عملکردهای آهن است.

  علائم کمبود: رنگ پریدگی، کم خونی، بی حالی و قد کوتاه

  منابع دریافت: سبزیجات تیره، میوه های خشک شده، محصولات چند غله ای، اسفناج، جگر، حبوبات

• منگنز (Mn)

  منگنز برای کبد، کلیه ها، پانکراس، ریه ها، پروستات، غده آدرنال، مغز و استخوان ها مفید است و باید همیشه در این عضوها وجود داشته باشد. واکنش های شیمیایی سلول ها و بافت های بدن، سوخت کربوهیدرات ها، تبادل خون در بافت ها و استخوان ها، کنترل

  سطح خون، جذب آنتی اکسیدان ها و عملکرد آنزیم ها با وجود منگنز در بدن انجام می شود.

  علائم کمبود:  استخوان های شکننده، کم خونی، خستگی های دوره ای، ضعف دستگاه ایمنی بدن، عدم توازن ترشح هورمون ها، ناباروری

  منابع دریافت: انواع لوبیا، گردو، غلات کامل، سبزیجات سبزبرگ، کلم، سیب زمینی شیرین

• مس (Cu)

  مس برای عملکرد  قلب، ریه ها، کبد و کیسه صفرا ضروری است و باعث می شود تا بدن آهن را بهتر جذب کند.

  علائم کمبود: کم خونی، رنگ پریدگی، بی حالی، کوتاهی قد و عدم ساخت هموگلوبین

  منابع دریافت: آجیل و تخمه ، کشمش، حلزون صدف دار خوراکی

• ید (I)

  ماده آلی مورد نیاز غده تیروئید که باعث تنظیم ترشحات این غده برای سوزاندن چربی ها و سوخت و ساز سلولی است.

  علائم کمبود: چاقی، گواتر

  منابع دریافت: دانه های روغنی، کشمش، سبزیجات برگ سبز، موز، هندوانه، حلزون، نمک دریا، ماهی، انواع غلات

• روی (Zn)

  نقش روی در بدن تنظیم قند خون، درمان زخم ها، و خروج دی اکسید کربن از بافت های ریه ها است.

  علائم کمبود:  اشکال در جذب مواد در روده ها، مشکلات پروستات، رشد کم و کاهش حس چشایی

  منابع دریافت: آجیل و دانه های روغنی، حلزو

• ن خوراکی، محصولات تولید شده  از غلات گوناگون و جوانه گندم

• کبالت (Co)

  کبالب باعث التیام زخم ها، رفع کم خونی و عفونت ها ، جذب بهتر ویتامین B12، کمک به ترمیم بافت چربی محافظت کننده سلول های عصبی، کمک به تشکیل هموگلوبین در سلول های خونی است.

  علائم کمبود: کم خونی و عملکرد ضعیف سیستم عصبی

  منابع دریافت: قارچ، ماهی، حلزون خوراکی، آجیل، اسفناج، بنشن، انجیر، شلغم

• مولیبدنوم (Mo)

  اسم این ماده آلی را کمتر شنیده ایم ولی وجود آن به میزان کم برای عملکرد سلول ها، آنزیم ها، حل شدن آمینواسیدها و کمک به تولید سلول های خونی ضروری است.

  علائم کمبود: به دلیل میزان کمی که بدن به آن نیاز دارد و کمک به سایر مواد آلی علائم خاصی برای تشخیص کمبود آن وجود ندارد.

  منابع دریافت: بنشن، غلات، آجیل

• سلنیوم (Se)

  سلنیوم یا عنصر جوانی آنتی اکسیدانی قدرتمند برای سیستم ایمنی و از بین بردن رادیکال های آزاد است.

  علائم کمبود: پیری زودرس، عدم سلامت عمومی بدن

  منابع دریافت: آجیل، ماهی، انواع تخمه، سبزیجات سبزرنگ

• سولفور (S)

  سولفور به هضم بهتر غذا، دفع مواد زائد، دفع صفرا و پاکسازی بدن کمک می کند.

  علائم کمبود: اگزما یا حساسیت های پوستی، ناخن و پوست ضعیف، رشد کم

  منابع دریافت: کلم، پیاز، سیر، تره فرنگی، آواکادو، توت فرنگی، خیار، هلو

• کلوراید (Cl-)

  وجود ین منفی این ماده در بدن برای عملکرد الکترولیتی مایعات بدن، آنزیم هضم غذا، کمک به جذب B12 ، تعادل pH خون و فعالیت قلب لازم است.

  علائم کمبود: مشکل در هضم غذا، تجمع مواد زائد، و قلیایی شدن زیاد بدن

  منابع  دریافت: زیتون، گوجه فرنگی، کرفس و نمک ( از نوع دریایی یا صورتی هیمالیایی)

• بور (B)

  ماده آلی که برای تراکم بافت استخوان ها، فعال کردن ویتامین D، کمک به تاثیر سایر مواد آلی و جذب اکسیژن حیاتی است.

  علائم کمبود: آرتریت، شکنندگی استخوان ها، ضعف ماهیچه ها، عدم تمرکز، ضعف حافظه، پیری زودرس، تشدید علائم قبل از عادت ماهانه و تشدید علائم یائسگی و انواع آلرژی

  منابع دریافت: غذاهای گیاهی، بنشن، موز، آواکادو، بروکلی، مرکبات، انگور قرمز، سیب، گلابی

• سیلیکون (Si)

  این ماده برای پانکراس، خون، ماهیچه ها، پوست، اعصاب، ناخن ها و مو ضروری است. قوی شدن استخوان ها، تاندون، بافت های پیوندی بین اعضا، کلاژن سازی پوست وابسته به این ماده است.

  علائم کمبود: طاسی زودهنگام، سفیدشدن زودهنگام موها، راش و خارش های پوستی، پوسیدگی دندان

  منابع دریافت: کشمش، انگور قرمز،  لوبیا سبز، غذاهای دریایی، اسفناج

• وانادیوم (Va)

  تنظیم سطح سدیم، سوخت وساز سلولی، متتعادل کردن گلوکز، و کاهش قند خون، کمک به رشد بافت ها از کارهای مهم این عنصر است.

  علائم کمبود: کلسترول بالا، دیابت

  منابع  دریافت: ذرت، انواع تخمه، جعفری، سیر، کلم برگ، روغن زیتون

• نیکل (Ni)

  وجود این عنصر در سلول های DNA و RNA بیانگر اهمیت همیشگی آن برای بدن است. این عنصر به جذب آهن کمک می کند و مانع از کم خونی می شود. استخوان های قوی و محکم به دلیل حضور این ماده آلی در بدن است.

  علائم کمبود: مشکلات مجاری ادرار، آلرژی بخصوص به صورت راش پوستی، کم خونی، عدم توازن ترشح هورمون ها، رشد غیرطبیعی استخوان، عملکرد ضعیف بدن

  منابع دریافت: ماهی، آجیل، کاکائو، جو دوسر

• آرسنیک (As)

  هر چند عملکرد دقیق این عنصر هنوز مشخص نشده است ولی احتمالا عملکرد بهتر قلب وابسته به این ماده است.

  علائم کمبود: هنوز دقیق مشخص نشده

  منابع دریافت: سبزیجات، میوه ها، دانه های گیاهی و روغنی، غلات

• • کروم (Cr)

    تنظیم قند خون، سوختن کربوهیدرات ها و چربی، و حل پروتئین ها به وسیله کروم صورت می گیرد.

    علائم کمبود: خستگی، استخوان های ضعیف، کاهش تراکم استخوان، کلسترول بالا، عدم تمرکز، حافظه ضعیف، نوسانات در قند خون

    منابع دریافت: انواع غلات، بروکلی، انواع انگور قارچ، ماهی، سیب زمینی

عناصر دیگری مثل لیتیوم به میزان بسیار بسیار کم برای بدن ضروری است که همراه با عناصر دیگر در مواد غذایی سالم وجود دارد.ولی توجه داشته باشید این عناصر هم اگر زیاد مصرف شوند باعث سمی شدن بدن می شوند. پس همیشه با رعایت یک رژیم غذایی سالم و متناسب مثل بیشتر مقالاتی که در این زمینه در نت نوشت گذاشته ایم همیشه می توانید تندرست باشید.

• برگرفته از: وبسایت divinehealthfromtheinsideout

نوشته مواد معدنی حیاتی مورد نیاز بدن چیست؟ اولین بار در پرو جیم پدیدار شد.

همه ما ضرب المثل “خوردن یک سیب در روز شمارو از دکتر دور نگه میدارد” را شنیده ایم، اما در مورد پرتقال هیچ صحبتی نشده است، در حالی که خوردن یک پرتقال در روز میتواند به همان اندازه مفید باشد.

هزاران دلیل برای اینکه چرا باید پرتقال بخوریم وجود دارد؛ کالری کمی دارد اما دارای مواد مغذی هست، پوست را پاک و سالم میکند و می تواند به کاهش خطر ابتلا به بسیاری از بیماری ها کمک کند. این میوه میتواند به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم و متنوع به سلامت بدن کمک بسزایی کند.

پرتقال یک میوه محبوب، به دلیل شیرینی طبیعی موجود در خود است. پرتقالها به شکلهای مختلفی از جمله آبمیوه ها و مارمالاد و یا بصورت ماسک صورت استفاده میشوند.

پرتقال دارای بیش از ۱۷۰ فیتوکمیکال مختلف و بیش از ۶۰ مدل از فلاونوئیدها است که بسیاری از آنها خواص ضد التهابی و اثرات آنتی اکسیدان قوی دارند.

مزایای مصرف پرتقال

•  کاهش خطر سکته مغزی

به گفته انجمن قلب آمریکا، ترکیبات موجود در مرکبات مثل پرتقال و گریپ فروت ممکن است خطر سکته مغزی را برای زنان کاهش دهد. زنانی که مرکبات بیشتری را مصرف می کنند خطر ابتلا به سکته مغزی یشان ۱۹ درصد کمتر از زنان دیگر می باشد.

• تنطیم فشار خون

گرچه کاهش سدیم برای کاهش فشار خون ضروری است، اما افزایش مصرف پتاسیم هم به دلیل اثرات غضروفی آن به همان اندازه میتواند مهم باشد. براساس نظر سنجی ملی بهداشت و تغذیه آمریکا، کمتر از ۲ درصد از بزرگسالان ایالات متحده روزانه ۴۷۰۰ میلی گرم پتاسیم مصرف میکنند.

مصرف پتاسیم بالا ۲۰ درصد خطر ابتلا به بیماری فشارخون را کاهش میدهد.

• پیشگیری از سرطان

بر اساس یک مطالعه منتشر شده در مجله آمریکایی اپیدمیولوژی، مصرف موز، پرتقال و آب پرتقال در دو سال اول زندگی ممکن است خطر ابتلا به سرطان خون را کاهش دهد.

پرتقال به عنوان یک منبع عالی از ویتامین C و آنتی اکسیدان قوی، در مبارزه با تشکیل رادیکال های آزاد ساخته شده توسط سرطان، شرکت می کند. در حالی که مصرف کافی ویتامین C ضروری است و به عنوان یک آنتی اکسیدان مفید است، مقدار مورد نیاز برای مصرف درمانی جهت درمان سرطان باید بیش از مصرف خوراکی معمول باشد. مصرف فیبر بالا که از طریق میوه ها و سبزیجات بدست می آید با کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال همراه است.

• سلامت قلب

فیبر، پتاسیم، ویتامین C و محتوای کولین در پرتقال همه از سلامت قلب حمایت می کنند. طبق نظر مارک هیوستون (Mark Houston)، استاد پزشکی بالینی دانشکده پزشکی وندربیلت و مدیر موسسه فشار خون بالا در بیمارستان سنت توماس در تنسی، افزایش مصرف پتاسیم همراه با کاهش مصرف سدیم، مهمترین تغییرات تغذیه ای است که فرد می تواند برای کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی ایجاد کند.

در یک مطالعه، کسانی که ۴۰۶۹ میلی گرم پتاسیم در روز مصرف کردند ۴۹ درصد کمتر از افرادی که حدود ۱۰۰۰ میلی گرم در روز مصرف داشته به  بیماری های قلبی مبتلا شده اند.

همچنین مصرف پتاسیم بالا خطر سکته مغزی، از دست دادن توده عضلانی، حفظ تراکم معدنی استخوان و کاهش تشکیل سنگ کلیه را به همراه دارد.

• کاهش خطر ابتلا به دیابت

مطالعات نشان داده اند که پرتقال میتواند در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ که دارای رژیم هایی با فیبر بالا هستند قند خون را کاهش دهد و در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز ممکن است سطح قند خون، چربی ها و انسولین را بهبود بخشد. یک موز متوسط ​​حاوی حدود ۳ گرم فیبر است.

طبق دستورالعمل های تغذیه ای آمریکایی ها توصیه می شود که زنان ۲۱-۲۵ گرم و مردان ۳۰-۳۸ گرم در روز پرتقال مصرف کنند.

• پوست

ویتامین آنتی اکسیدان، هنگامی که به شکل طبیعی خود (مثلا خوردن یک پرتقال) دریافت شود و یا موضعی مصرف شود، می تواند به مبارزه با آسیب های پوستی ناشی از خورشید و آلودگی کمک کند، چروک ها را کاهش دهد و پوست بافت را بهبود بخشد. ویتامین C نقش مهمی در تشکیل کلاژن، سیستم پشتیبانی پوست شما دارد.

• ترکیبات پرتقال

یک پرتقال متوسط ​​(حدود ۱۵۴ گرم) حاوی ۸۰ کالری، ۰ گرم چربی، ۲۵۰ میلی گرم پتاسیم، ۱۹ گرم کربوهیدرات (۱۴ گرم قند و ۳ گرم فیبر رژیمی) و همچنین ۱ گرم پروتئین است.

یک پرتقال ۱۳۰ درصد نیازهای ویتامین C خود را برای روز، ۲ درصد نیازهای ویتامین A، شش درصد کلسیم و ۰ درصد آهن فراهم می کند.

پرتقال همچنین دارای تیامین، ریبوفلاوین، نیاسین، ویتامین B6، فولات، پانوتنیک اسید، فسفر، منیزیم، منگنز، سلنیوم و مس است. به دلیل بالا بودن مقدار ویتامین C (بیش از دو برابر نیاز روزانه) پرتقال با تقویت سیستم ایمنی همراه است.

پرتقال همچنین حاوی کولین، زاکسنتین و کاروتنوئیدها است.

کولین یک ماده غذایی مهم در پرتقال است که به خواب، حرکت عضلانی، یادگیری و حافظه کمک می کند. کولین همچنین برای حفظ ساختار غشاهای سلولی، کمک به انتقال امواج عصبی، کمک به جذب چربی و کاهش التهاب مزمن کمک می کند.

Zeaxanthin و کاروتنوئیدها اثرات آنتی اکسیدانی دارند و ارتباط معکوس با تقریبا همه سرطان ها و علی الخصوص سرطان پروستات دارد.

• منبع: وبسایت معتبر Medical News Today

نوشته فواید پرتقال که حتما باید بدانید اولین بار در پرو جیم پدیدار شد.

شما جهت انجام کارهای روزمره به مواد مغذی نیاز دارید. اگر شیوه زندگی شما با ورزش همراه است به تغذیه خود بسیار توجه کنید. اگر تغذیه را به درستی رعایت کنید انرژی مورد نیاز بعد از تمرین برای ماهیچه های خود را فراهم کرده، در غیر این صورت امکان وجود سرگیجه و خستگی بعد از تمرین برای بدن شما وجود دارد.”موز” یک تامین کننده مناسب برای مواد مغذی مورد نیاز بدن شما بخصوص در زمانی که به صورت مرتب ورزش میکنید است و در سلامتی شما نقش بسیار مهمی دارد.

• پتاسیم نقش مهمی در بهبود عملکرد عضله ایفا می کند

کمبود پتاسیم منجر به گرفتگی عضلانی شده، در طول ورزش، بدن شما از طریق عرق کردن پتاسیم را از دست داده و در دوره های فعالیت بدنی طولانی مدت می تواند میزان پتاسیم را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. طبق گفته موسسه لینوس پالینگ، خوردن یک موز بزرگ باعث افزایش به طور متوسط ۴۸۷ میلی گرم پتاسیم یا ۱۰ درصد از مصرف روزانه شما می شود.

• منگنز؛ کلیدی موثر در افزایش متابولیسم بدن

منگنز در فیزیولوژی بدن دارای نقش های متعددی می باشد، نقش در توسعه استخوان و بهبود زخم ها از جمله مواردی است که توسط این ماده صورت می گیرد. متابولیسم (سوخت و ساز) بدن وابسته به منگنز می باشد، زیرا این ماده کمک کرده، که بدن انرژی مورد نیاز را از رژیم غذایی شما دریافت کند. همچنین میتوان به نوعی تعبیر کرد که منگز بیشتر یعنی عملکرد بهتر در ورزش! طی گزارشی توسط موسسه لینوس پالینگ گفته شده که یک موز بزرگ ۰٫۳۷ میلیگرم منگنز دارد، که به طور متوسط برای زنان ۲۱ درصد و برای مردان ۱۷ درصد مصرف آن توصیه می شود.

• کربوهیدرات

مصرف موز علاوه بر بهبود عملکرد شما در طول ورزش، کربوهیدرات را در بدن شما فراهم می کند. وقتی فعالیت بدنی دارید، عضلات شما از گلیکوژن، یک نوع کربوهیدرات، به عنوان سوخت استفاده می کنند. خوردن منابع کربوهیدرات باعث افزایش استقامت شما شده، در حالی که رژیم غذایی کم کربوهیدرات باعث کاهش استقامت می شود. خوردن موز کمک می کند تا کربوهیدرات از دست رفته بدن خود را مجددا بدست آورید. هر موز بزرگ حدوداً حاوی ۳۱ گرم کربوهیدرات است.

• ملاحظات

بهتر است قبل از تمرین بجای خوردن موز یک غذای مناسب میل کنید. خوردن موز قبل از ورزش ممکن است توانایی ورزشی شما را کاهش دهد زیرا بدن به جای هدایت جریان خون بسمت عضلات جهت بهبود عملکرد، مجبور است  جریان خون را به معده و روده خود هدایت کند تا درگیر عملکرد هضم شوند. توصیه میکنیم یکساعت قبل از رفتن به تمرین موز بخورید تا بدن زمان کافی جهت هضم آن را داشته باشد. Go Ask Alice، یک سرویس ارائه شده توسط دانشگاه کلمبیا، پیشنهاد میکند پس از ورزش، موز بخورید تا مواد مغذی بدن خود را پس از یک تمرین سخت بازسازی کنید.

• منبع: بخش تغذیه سالم وبسایت sfgate

نوشته مزایای مصرف موز در بهبود عملکرد ورزش اولین بار در پرو جیم پدیدار شد.